Maher Publication معرفت و بصیرت اسلامی 3060-7639 2 پیاپی ۴ 1403 05 29 The Concept of Imamate from the Perspective of the Zaydi Sect بررسی امامت از دیدگاه زیدیه 214 223 10.61838/iki.2.2.16 FA کیومرث احمدی دکتری تاریخ اسلام، گروه علوم انسانی ، مرکز شهدای مکه، دانشگاه فرهنگیان، تهران ، ایران Journal Article 1403 03 24 <p>The doctrine of Imamate is one of the most significant and debated subjects among Muslims. Within the Shi'a community, it serves as both a point of convergence and divergence. The Zaydis are regarded as Shi'a and followers of ʿAlī ibn Abī Ṭālib due to their belief in his immediate succession after the Prophet Muhammad (peace be upon him). However, Zaydi Shi'ites hold a distinctive view of the Imamate. They consider the Imamate to be the highest form of authority within the Islamic state. They acknowledge the Imamate of Ḥasan and Ḥusayn (peace be upon them) and believe that the Imamate remains within the progeny of the Prophet. According to Zaydi belief, the Imamate following Imam Ḥusayn is not based on explicit divine designation nor infallibility. Instead, it is a form of leadership assumed by a qualified individual who rises in opposition against tyrannical and unjust governments and assumes responsibility for leading the Islamic community. They hold that Imam Ḥusayn did not appoint a successor. Consequently, they refrained from recognizing a specific Imam after him until the uprising of Zayd ibn ʿAlī in Kūfa, whereupon they pledged allegiance to him. Most Zaydis did not accept the Imamate of Imam ʿAlī ibn al-Ḥusayn (commonly known as Imam Sajjād). However, they accepted the Imamate of Zayd ibn ʿAlī and any descendant of Fāṭima who was known to be a just, courageous, and learned figure who actively rose up and invited others to follow him. They believe that the Imam is not characterized by infallibility (ʿiṣmah) or divinely inspired knowledge (ʿilm ladunī). Accordingly, they do not consider spiritual guidance of the community toward God to be among the duties of the Imam; rather, the Imam’s primary function is to implement penal laws (ḥudūd), lead jihād, and carry out state governance. This study utilizes a descriptive-historical method and draws upon primary Zaydi sources to examine the doctrine of Imamate within Zaydism.</p> <p>نظریه امامت یکی از مهمترین مباحث بین مسلمانان بوده که بین شیعیان هم محور اشتراک است و هم مبنای اختلاف. زیدیان از آن جهت شیعه و پیرو علی (ع) قلمداد می‌شوند که اعتقاد به امامت بلافصل حضرت علی (ع) بعد از پیامبر(ص) دارند، شیعیان زیدیه در خصوص امامت دیدگاهی خاص به خود را دارند. آن‌ها امامت را عالی ترین مرتبه قدرت در دولت اسلامی می‌دانند؛ ایشان امامت حسنین (ع) را پذیرفته و معتقدند امامت در ذریه رسول خدا مستقر است. ایشان معتقدند امامت پس از امام حسین (ع) رهبری غیر منصوص و غیر معصوم است که با داشتن صلاحیت‌ها، بر علیه حکومت‌های ظلم و جور قیام می‌کند و رهبری جامعه اسلامی را بر عهده می‌گیرد. ایشان معتقدند امام حسین (ع) جانشینی انتخاب نکرده است، درباره امام بعد از او توقف کردند و با قیام زید بن علی در کوفه با او بیعت کردند. بیشتر آن‌ها امامت امام سجاد (ع) را نپذیرفتند، اما امامت زید بن علی و هر شخص فاطمی در ظاهر عالم، عادل، شجاع، قیام کننده و دعوت کننده به سوی خود را پذیرفتند. ایشان معتقدند که امام از صفاتی همچون عصمت، علم لدنی و... بهره ندارد. از این رو، هدایت جامعه به سوی خدا را از وظیفه امام نمی‌شمارند و انتخاب امام را برای اجرای حدود، جهاد و... می‌دانند. در این پژوهش از روش توصیفی - تاریخی استفاده شده و با تکیه بر منابع دست اول زیدیه، به مبحث امامت در زیدیه پرداخته شده است.</p> https://journaliki.com/index.php/journaliki/article/download/194/124