Maher Publication معرفت و بصیرت اسلامی 3060-7639 3 تابستان 1404 1404 08 10 Methodological Errors of Yaḥyā Muḥammad in Mushkilat al-Ḥadīth (Section: Sunni Ḥadīth): A Case of Doubting a Definitive Religious Necessity خطاهای روشی «یحیی محمد» در کتاب مشکل حدیث (بخش: حدیث سنّی): نمونه‌ای از تردید در ضرورت دینی مسلّم 1 16 10.61838/iki.197 FA سعد حاتم دانشجوى دكترى علوم قرآن و حدیث، دانشكده علوم قرآن وحديث، دانشگاه بین المللی مذاهب اسلامی، تهران، ايران. عبدالهادی فقهی ‌زاده استاد، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشكده الهيات و معارف اسلامى، دانشگاه تهران، تهران، ايران. مجيد معارف استاد، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشكده الهيات و معارف اسلامى، دانشگاه تهران، تهران، ايران عاطفه زرسازان دانشيار، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشكده علوم قرآن وحديث، دانشگاه بین المللی مذاهب اسلامی، تهران، ايران. Journal Article 1404 02 19 <p>This article offers a critical analysis of Yaḥyā Muḥammad’s views in his book Mushkilat al-Ḥadīth, particularly in the section addressing Sunni ḥadīth. It focuses on his skepticism toward the binding authority (ḥujjiyyah) of the Prophetic Sunnah as a methodological and epistemological error. By separating verbal Sunnah from practical Sunnah, Muḥammad attempts to undermine the foundation of Sunnah in Islamic epistemology while also denying the existence of mutawātir (mass-transmitted) ḥadīths. Using a traditional rational-textual approach, the study first clarifies fundamental concepts such as religious necessity, method, error, and epistemic doubt. It then critiques Muḥammad’s arguments and demonstrates the methodological weaknesses and inconsistencies in his analysis. Drawing upon Qur’anic evidence, Prophetic sayings, communal consensus (ijmāʿ), and rational justifications, the paper affirms the binding nature of the Prophetic Sunnah as a definitive religious necessity. It also reconstructs the historical and narrational basis of mutawātir ḥadīths—especially the well-known ḥadīth, “Whoever intentionally lies about me, let him prepare his place in Hell.” The findings reveal that Muḥammad’s negation of the Sunnah lacks scholarly grounding and stands in opposition to the essential principles of Islamic belief and practice. The study concludes by emphasizing the need for a critical yet disciplined reevaluation of modernist claims regarding the Sunnah—rooted in scholarly rigor and fidelity to Islamic tradition.</p> <p>این مقاله به تحلیل انتقادی دیدگاه‌های یحیی محمد در کتاب مشکل حدیث، به‌ویژه در بخش مربوط به حدیث سنی می‌پردازد و تردید او در حجیت سنت نبوی را به‌عنوان نمونه‌ای از خطای روش‌شناختی و معرفتی مورد بررسی قرار می‌دهد. نویسنده با تفکیک سنت قولی و عملی، درصدد تضعیف مبنای سنت در دستگاه معرفت دینی است و در عین حال، وجود حدیث متواتر را نیز به چالش می‌کشد. این پژوهش با رویکردی نقلی–عقلی، ضمن تبیین مفاهیم بنیادینی همچون ضرورت دینی، روش، خطا و تشکیک، به نقد ادله و مبانی معرفتی یحیی محمد پرداخته و نارسایی‌های روش‌شناختی و تحلیلی او را آشکار می‌سازد. در ادامه، با استناد به قرآن، روایات نبوی، اجماع امت و استلزامات عقلی، حجیت سنت نبوی به‌مثابه ضرورتی دینی اثبات شده و همچنین وجود احادیث متواتر، به‌ویژه حدیث «من کذب علیّ متعمداً...» با ادله تاریخی و رجالی بازسازی می‌گردد. نتیجه پژوهش آن است که دیدگاه یحیی محمد در نفی سنت، نه‌تنها فاقد بنیان روش‌مند است، بلکه با مبانی قطعی دین در تعارض قرار دارد و موجب فروپاشی سازه معرفتی شریعت می‌شود. این مطالعه بر ضرورت بازخوانی انتقادی دیدگاه‌های نوگرایانه در حوزه سنت تأکید دارد، مشروط بر آنکه با رعایت ضوابط علمی و پیوند با سنت فهم دینی همراه باشد.</p> https://journaliki.com/index.php/journaliki/article/download/197/134