Maher Publication معرفت و بصیرت اسلامی 3060-7639 3 تابستان 1404 1404 05 21 A Study of the Trends in Sunni Qur’anic Exegesis in Iran from 1981 to 2011 جریان شناسی تفاسیر اهل سنت ایران در دهه‌های 1360ـ1390ش 1 14 10.61838/iki.207 FA نوروزعلی بنار دانشجوی دکتری، گروه علوم قرآن و حدیث، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران. محمد علی میر استادیار، گروه تاریخ و فرهنگ تمدن اسلامی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران محمد علی خالدیان استادیار، گروه ادبیات فارسی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران. حامد خانی دانشیار، گروه علوم قرآن و حدیث، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران. Journal Article 1404 01 07 <p>The present study seeks to identify and introduce the exegetical trends among Iranian Sunnis using a descriptive-analytical method. After the Iranian people's conversion to Islam, the Holy Qur’an became the focal point of scholarly activities in the region. Consequently, various intellectual efforts and services rendered to Islam and Islamic sciences were primarily centered around understanding and interpreting the Holy Qur’an. In this context, Iranian Sunnis were at the forefront of Qur’anic exegesis during the early Islamic era and throughout earlier centuries. However, over time, the process of composing exegetical works slowed down. Following the victory of the Islamic Revolution, significant strides were once again taken in this field. The Sunni exegetical movement in Iran experienced notable growth in the post-revolutionary period, particularly during the 1980s to the 2010s. The study's findings indicate that during this era, a considerable number of Iranian Sunni exegetes undertook the task of writing Qur’anic commentaries. These works have been classified into two major exegetical currents: the traditionalist exegetical trend and the modernist exegetical trend.</p> <p>پژوهش حاضر تلاش نموده تا با استفاده از روش تحلیلی- توصیفی، جریان­های تفسیری اهل سنت ایرانی را شناسایی و معرفی نماید. پس از روی آوردن ایرانیان به اسلام، قرآن کریم قطب فعالیت­های علمی مردم این مرز و بوم، قرار گرفت و سایر فعالیت­های فکری و خدماتشان به اسلام و علوم اسلامی، در محور فهم و تفسیر قرآن کریم سامان گرفت. در این میان، اهل سنت ایران، در صدر اسلام و در قرون گذشته، پیشتاز میدان بوده­اند، اما به مرور روند نگارش تفاسیر دچار کندی شد. با پیروزی انقلاب اسلامی، دوباره قدم­های محکمی در این راستا برداشته شده و جریان تفسیری اهل سنت ایران در دوران پس از انقلاب بین دهه­های 60 تا 90، رشد چشمگیری داشته است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که در این دوران، تعداد قابل توجهی از مفسران اهل سنت ایرانی، اقدام به نگارش تفاسیر نموده­اند که تحت عنوان جریان تفسیری معرفی شده و در دو بخش: جریان تفسیری سنّت­گرا و جریان تفسیری نوگرا جای گرفته­اند.</p> https://journaliki.com/index.php/journaliki/article/download/207/133