Maher Publication معرفت و بصیرت اسلامی 3060-7639 3 زمستان 1404 1404 06 12 Pathology of the Performance of the Three Caliphs in the Early Conquests and the Reaction of Imam ʿAlī (AS) toward Them آسیب­شناسی عملکرد خلفای سه­گانه در فتوحات اولیه و واکنش امام علی(ع) نسبت به آن‌ها 1 18 FA سید ناصر موسوی استادیار، گروه تاریخ، دانشکده تاریخ، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران. عبدالله یادگاری دانشجوی دکتری، گروه تاریخ تشیع، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران. Journal Article 1404/02/03 <p>Conquests refer to the opening of non-Islamic lands with the purpose of spreading Islam beyond the Arabian Peninsula, which began in 634 CE during the caliphate of the first caliph and continued until the period of the ʿUthmānid rule. By “early conquests,” the study refers to the conquests during the era of the first three Islamic caliphs. Islam is known as a religion of justice, equality, compassion, and kindness—not as a religion of killing, looting, racial superiority, ethnic or tribal prejudice, and other such matters that were among the damages of the early conquests. This is while true Islam stemmed from the words of Imam ʿAlī (AS); therefore, analyzing the shortcomings of the three caliphs’ performance in the early conquests and Imam ʿAlī’s (AS) stance toward these conquests is significant for clarifying the authentic Islamic view of conquest. The present study, conducted using a descriptive–analytical method, seeks to answer questions such as: “What was the performance of the three caliphs in the early conquests and what was Imam ʿAlī’s (AS) position regarding them?” Imam ʿAlī (AS) agreed with the principle of offensive jihād and the expansion of Islam around the phrase <em>lā ilāha illā Allāh, Muḥammad rasūl Allāh</em>; however, he did not accept the legitimacy of the caliphs’ authority, rejected the actions undertaken by them, and, since he was practicing <em>taqiyya</em> (precautionary dissimulation) during that period, he could not openly express his explicit views. Ultimately, during his own caliphate, he was confronted with the fait accompli and, in order to implement true Islam and to reduce corruption, he had no choice but to administer the conquered territories.</p> <p>فتوحات به معنای گشودن سرزمین‌های غیراسلامی با هدف نشر اسلام در خارج از شبه‌جزیره عربی بود که از سال ۱۳ق در دوره خلیفه اول تا دوره عثمانی ادامه یافت و منظور از فتوحات اولیه، فتوح دوره سه خلیفه نخست اسلامی می­باشد. دین اسلام مشهور به دین عدالت، برابری، عطوفت و رأفت است نه دین قتل، غارت، برتری نژادی، تعصب قومی و قبیلگی و مواردی از این دست که از آسیب­های فتوحات اولیه بود. این درحالی بود که اسلام حقیقی از کلام امام علی(ع) سرچشمه می­گرفت لذا آسیب­شناسی عملکرد خلفای سه­گانه در فتوحات اولیه و موضع امام علی(ع) نسبت به این فتوحات برای تبیین دیدگاه اسلام حقیقی نسبت به فتوحات حائز اهمیت است. پژوهش حاضر به روش توصیفی-تحلیلی صورت پذیرفته و به دنبال پاسخگویی به پرسش­هایی از قبیل: «عملکرد خلفای سه­گانه در فتوحات اولیه و موضع امام علی(ع) نسبت به این فتوحات چگونه می­باشد؟» می­باشد. امام(ع) با اصل جهاد ابتدایی و گسترش اسلام حول کلمه­ی«لااله‌الاالله، محمد رسول‌الله» موافق بودند ولی اصل حاکمیت خلفا را قبول نداشتند، اقدامات انجام‌ شده توسط ایشان را مردود می­دانستند و چون در آن برهه­ی زمانی در حال تقیه بودند، نمی­توانستند دیدگاه صریح خود را بیان نمایند. در نهایت در زمان خلافت­شان در عمل انجام شده قرار گرفتند و برای پیاده کردن اسلام حقیقی و کاهش مفسده چاره­ای جز اداره­ی سرزمین­های فتح شده نداشتند.</p> https://journaliki.com/index.php/journaliki/article/download/264/170