Maher Publication معرفت و بصیرت اسلامی 3060-7639 1 پیاپی ۲ 1402 12 21 Loanwords in the Qur'an: A Comparative Examination of the Views of Proponents and Opponents with Emphasis on the Words “Ibrīq,” “Istabraq,” and “Sundus” واژگان دخیل در قرآن؛ بررسی تطبیقی آراء موافقان و مخالفان با تاکید بر واژگان «إبریق، إستَبرَق، سُندُس» 27 47 10.61838/iki.1.2.3 FA الهام خودکار گروه الهیات و معارف اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. مهدی مهریزی گروه علوم قرآن و حديث، واحد علوم و تحقيقات، دانشگاه آزاد اسلامي، تهران، ايران. سید محمدعلی ایازی گروه علوم قرآن و حديث، واحد علوم و تحقيقات، دانشگاه آزاد اسلامي، تهران، ايران. مژگان سرشار گروه علوم قرآن و حديث، واحد علوم و تحقيقات، دانشگاه آزاد اسلامي، تهران، ايران. Journal Article 1402/09/10 <p>The present study examines the arguments of both proponents and opponents of the existence of loanwords in the Qur'an through a comparative analysis of three words over which there is scholarly disagreement regarding their status as loanwords. This research adopts a qualitative, theoretical approach, and—similar to other theoretical studies—employs descriptive and document analysis methods using library-based data. However, it also undertakes a comparative and case-based review of the extracted opinions. The evidence analyzed in this study includes three Qur'anic words—<em>Ibrīq</em>, <em>Istabraq</em>, and <em>Sundus</em>—about which Qur'anic scholars hold conflicting views concerning their being loanwords or not. Through the review of the views of Qur'anic scholars and exegetes, three main positions were identified: One group denies the presence of any such words. In contrast, another group accepts their existence, while a third group attempts to reconcile the two opposing views. The findings suggest that the arguments of those who support the theory of the Qur'an being free from loanwords are more theological than linguistic in nature, stemming from their belief in the antiquity and pre-eternal origin of the Qur'an. The main argument of the opponents of the presence of loanwords regarding these words is that these terms are of Arabic origin and were only later translated into the languages of non-Arabs. However, this reasoning is speculative because identifying loanwords—other than proper names—in any language is a complex and demanding task. The middle position, in practice, does not significantly differ from the view of those who accept the presence of loanwords in the Qur'an, as they too consider the origin of these words to be non-Arabic.</p> <p>بررسی موضوع این پژوهش، آوردن استدلال­های موافقان و مخالفان واژگان دخیل در قرآن با مطالعه­ای تطبیقی پیرامون سه واژه که در دخیل بودنشان بین دانشمندان قرآنی، اختلاف است، می­باشد. روش این پژوهش، کیفی و از نوع نظری است و مانند دیگر تحقیقات نظری از نوع توصیف و تحلیل اسناد و اطلاعات کتابخانه­ای ارائه می­شود و البته به صورت تطبیقی و موردی، قصد بررسی آرایی را که استخراج می­شود دارد. شواهد مورد بررسی این پژوهش، سه واژه­ی قرآنی (إبریق، إستبرق و سندس) می­باشد که بین صاحب نظران قرآنی، در دخیل یا غیر دخیل بودن آن، محل مناقشه است. با مطالعه­ی نظرات دانشمندان و مفسران قرآنی به سه قول دست یافتیم: گروهی، مخالف وجود چنین واژه‏هایی می‏باشند. در مقابل، عده‏ای آن را پذیرفته‏اند و دسته سوم به نحوی درصدد جمع بین دو قول برآمده‏اند در نتیجه آنچه به نظر می­آمد این بود که استدلال طرفداران نظریه­ی خلوّ قرآن از واژه­های دخیل، بیشتر اعتقادی است تا لغوی و زبان­شناختی، و از اعتقاد آنان به قدمت قرآن سرچشمه می­گیرد. خلاصه استدلال مخالفان واژگان دخیل درباره واژ­گان مزبور این است که آن کلمه‌ها نژاد عربی دارند و به زبان غیرعرب­ها به ترجمه راه یافته است، که این دلیل آنان البته گونه‌ای گمانه­زنی است، زیرا تعیین کلمات دخیل به جز نام‌های خاص در هر زبانی کاری است دشوار و طاقت­فرسا. قول حد وسط نیز در اینجا تفاوتی با نظر قائلان به وجود واژگان دخیل در قرآن ندارد زیرا آن‌ها نیز اصل کلمات را عجمی می­دانند.</p> https://journaliki.com/index.php/journaliki/article/download/287/185