Maher Publication معرفت و بصیرت اسلامی 3060-7639 در دست انتشار 1402 09 24 Comparative Study of White Marriage in Islamic Jurisprudence and Civil Law (in Light of Governmental Jurisprudence and Supportive Jurisprudential Principles) بررسی تطبیقی ازدواج سفید در فقه اسلامی و حقوق مدنی (در پرتو فقه حکومتی و قواعد فقهی حمایتی) 1 13 10.61838/iki.295 FA سکینه رستگار مقدم ابراهیمیان استادیار، گروه آموزش الهیات، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. Journal Article 1402/05/14 In recent decades, cultural and social transformations resulting from modernity and globalization have introduced emerging phenomena into the lifestyle of youth, among which one of the most significant is the concept of “white marriage” or “cohabitation without marriage contract.” This type of relationship, which is often established between a man and a woman without a religious contract (ʿaqd sharʿī) and without legal registration, is considered illegitimate from the perspective of Islamic jurisprudence and is regarded as a clear instance of fornication (zinā). In Iranian civil law as well, due to the absence of a formal marriage contract, no legal effects are attributed to such a relationship, and it stands in contradiction to the principles of Sharīʿa. The present article, adopting a comparative approach, conducts a substantive analysis of this phenomenon in two domains: Islamic jurisprudence (with a focus on Imāmī jurisprudence and the opinions of Sunni jurists) and Iranian civil law. It seeks to provide a supportive and realistic response through a novel analysis of jurisprudential and legal foundations, as well as secondary jurisprudential principles such as “no harm” (lā ḍarar), “commitment” (ilzām), “marriage doubt” (shubhat al-nikāḥ), and “priority of the more important over the important” (ahamm wa muhim). The innovation of this article lies in transcending the mere prescriptive rulings on fornication and shifting focus toward the construction of legal and social systems capable of addressing emerging social realities. در دهه‌های اخیر، تغییرات فرهنگی و اجتماعی ناشی از مدرنیته و جهانی‌شدن، پدیده‌هایی نوظهور در سبک زندگی جوانان را به همراه داشته است که یکی از مهم‌ترین آن‌ها مفهوم «ازدواج سفید» یا «هم‌باشی بدون عقد» است. این نوع رابطه، که غالباً بدون عقد شرعی و ثبت قانونی میان زن و مرد برقرار می‌شود، از منظر فقه اسلامی فاقد مشروعیت بوده و از مصادیق بارز زنا به شمار می‌رود. در حقوق مدنی ایران نیز، به دلیل نبود عقد نکاح رسمی، هیچ‌گونه آثار حقوقی بر چنین رابطه‌ای مترتب نمی‌شود و با اصول شرعی در تعارض است. مقاله حاضر با رویکرد تطبیقی، به تحلیل ماهوی این پدیده در دو حوزه فقه اسلامی (با تمرکز بر فقه امامیه و اقوال فقهای اهل‌سنت) و حقوق مدنی ایران می‌پردازد و می‌کوشد با تحلیلی نوین از مبانی فقهی، حقوقی و قواعد ثانویه فقهی همچون «ضرر»، «التزام»، «شبهه نکاح» و «اهم و مهم»، پاسخی حمایت‌محور و واقع‌نگر ارائه دهد. نوآوری مقاله در فراتر رفتن از احکام تکلیفی زنا و تمرکز بر نظام‌سازی حقوقی و اجتماعی در مواجهه با واقعیت‌های اجتماعی نوظهور است.

https://journaliki.com/index.php/journaliki/article/download/295/190