Maher Publication معرفت و بصیرت اسلامی 3060-7639 4 تابستان 1405 1405 04 01 Comparison of the Philosophical Foundations of Education in the Old and New Testaments from the Perspectives of Epistemology and Ontology مقایسه مبانی فلسفی تربیت در عهد قدیم و جدید از دیدگاه معرفت شناسی و هستی شناسی 1 16 FA علیرضا عباسیان گروه فلسفه تعلیم و تربیت، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران محمد حاجی زاد گروه علوم تربیتی، واحد نکا، دانشگاه آزاد اسلامی، نکا، ایران سید احمد میریان گروه علوم قرآن و حدیث، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران Journal Article 1404/04/08 <p>This study offers a comparative analysis of the philosophical foundations of education in the Old and New Testaments, focusing on epistemological and ontological dimensions. It explores how these two foundational texts of the Jewish and Christian traditions present distinct yet interconnected frameworks for human formation. Epistemologically, both emphasize divine revelation, reason, and lived experience as primary sources of knowledge; however, the Old Testament defines truth within covenantal law and obedience, while the New Testament introduces Jesus Christ as the living Word, linking knowledge to personal faith and inner transformation. Ontologically, the Old Testament portrays God as a sovereign and just creator and humanity as morally capable yet responsible before divine law, whereas the New Testament reframes God as creator and redeemer and humanity as dependent on grace, called to spiritual renewal and liberating love. These differences shift educational aims from law-centered identity preservation to love-centered moral transformation, social service, and global mission. By highlighting both continuity and discontinuity across the two traditions, the study provides new perspectives for rethinking contemporary philosophy of education and inspires the design of learning systems that integrate moral stability with personal growth, freedom, and compassionate responsibility.</p> <p>این پژوهش به مقایسه تطبیقی مبانی فلسفی تربیت در عهد قدیم و عهد جدید از منظر معرفت‌شناسی و هستی‌شناسی می‌پردازد و نشان می‌دهد چگونه دو متن بنیادین سنت یهودی و مسیحی چارچوب‌های متفاوت اما مرتبطی برای پرورش انسان ارائه می‌کنند. در بخش معرفت‌شناسی، هر دو عهد بر وحی الهی، عقل و تجربه زیسته به عنوان منابع اصلی شناخت تأکید دارند؛ با این تفاوت که عهد قدیم معرفت را در بستر شریعت و پایبندی به قوانین الهی تعریف می‌کند، در حالی‌که عهد جدید با معرفی عیسی مسیح به عنوان کلام زنده، معرفت را به تجربه ایمانی و تحول درونی پیوند می‌زند. از منظر هستی‌شناسی، عهد قدیم بر خداوند خالق مقتدر و عدالت‌محور و انسان دارای فطرت نیکو و مسئولیت اخلاقی تأکید دارد، در حالی‌که عهد جدید خداوند را خالق و نجات‌دهنده معرفی کرده و بر نیاز انسان به فیض الهی، آزادی معنوی و تغییر درونی متمرکز می‌شود. این تفاوت‌ها موجب دگرگونی اهداف تربیتی از قانون‌محوری و هویت‌دینی در عهد قدیم به محبت‌محوری، خدمت اجتماعی و رسالت جهانی در عهد جدید شده است. مطالعه حاضر ضمن آشکار ساختن پیوستگی‌ها و گسست‌های این دو نظام فکری، افقی تازه برای بازاندیشی در فلسفه تعلیم و تربیت معاصر ارائه می‌کند و می‌تواند در طراحی نظام‌های آموزشی مبتنی بر اخلاق، معنویت، آزادی و مسئولیت اجتماعی الهام‌بخش باشد.</p> https://journaliki.com/index.php/journaliki/article/download/306/202