Maher Publication معرفت و بصیرت اسلامی 3060-7639 در دست انتشار 1404 10 01 Study of Linguistic Collocations in the Qur’an and Their Impact on the Semantic Expansion of Abstract Vocabulary مطالعه هم­نشینی­های زبانی در قرآن و تاثیر آن بر گسترش معنایی واژگان انتزاعی 1 12 10.61838/iki.311 FA حامد واشانی دانشجوی دکتری، گروه زبان شناسی همگانی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران کامران مهرگان گروه آموزش زبان انگلیسی، واحد مسجدسلیمان، دانشگاه آزاد اسلامی، مسجدسلیمان، ایران گودرز شکیبایی گروه زبان انگلیسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی ، اهواز، ایران. بهمن گرجیان گروه زبان های خارجه، واحد بین المللی اروند، دانشگاه آزاد اسلامی، آبادان، ایران Journal Article 1404/03/14 <p>Linguistic collocations are one of the important tools in the semantic analysis of various texts, especially sacred texts such as the Holy Qur’an. In the Qur’an, abstract vocabulary is specifically associated with certain words in ways that play a key role in the expansion and elucidation of their meanings. This study, focusing on the analysis of linguistic collocations in the Holy Qur’an, examines how these collocations influence the transmission of deeper and broader meanings of abstract words. The research method is based on content analysis of the Qur’an and the examination of word structures within the contexts of different verses. Efforts have been made to clarify the role of collocation in reinforcing the coherence of abstract concepts by considering linguistic and semantic indicators. The findings of this study indicate that linguistic collocations not only embody the core meaning of words but also contribute to the development and semantic broadening of abstract vocabulary by linking them with more tangible concepts or by providing specific semantic contexts. Consequently, the role of collocations in the Qur’an not only facilitates understanding the meanings of abstract words but also imparts greater depth and semantic precision to them.</p> <p>هم‌نشینی‌های زبانی یکی از ابزارهای مهم در تحلیل معنایی متون مختلف به‌ویژه متون مقدس همچون قرآن کریم هستند. در قرآن، واژگان انتزاعی به‌طور ویژه‌ای در کنار کلمات مشخصی هم‌نشین می‌شوند که این هم‌نشینی‌ها، نقشی کلیدی در گسترش و تبیین معنایی این واژگان ایفا می‌کنند. این پژوهش با تمرکز بر تحلیل هم‌نشینی‌های زبانی در قرآن کریم، به بررسی چگونگی تأثیر این هم‌نشینی‌ها بر انتقال معانی عمیق‌تر و وسیع‌تر واژگان انتزاعی پرداخته است. روش پژوهش بر پایه تحلیل محتوای قرآن و بررسی ساختار کلمات در سیاق آیات مختلف استوار بوده و تلاش شده است تا با توجه به قرائن زبانی و معنایی، نقش هم‌نشینی در تقویت پیوستگی مفاهیم انتزاعی روشن شود. یافته‌های این تحقیق نشان می‌دهد که هم‌نشینی‌های زبانی نه تنها باعث تبلور معنای اصلی واژگان می‌شوند، بلکه از طریق پیوند واژگان انتزاعی با مفاهیم ملموس‌تر یا زمینه‌سازی معنایی خاص، به توسعه و گسترش معنی این واژگان کمک می‌کنند. در نتیجه، این نقش هم‌نشینی‌ها در قرآن نه تنها فهم معنای واژگان انتزاعی را آسان‌تر می‌سازد، بلکه عمق و دقت معنایی بیشتری به آن‌ها می‌بخشد.</p> https://journaliki.com/index.php/journaliki/article/download/311/208