Maher Publication معرفت و بصیرت اسلامی 3060-7639 4 پاییز 1405 1405 07 01 Aesthetic Education from the Perspective of Allameh Jafari and John Dewey Based on Moral Education زیبایی‌شناختی از دیدگاه علامه جعفری و دیویی مبتنی بر تربیت اخلاقی 1 32 FA زهره یاسری گروه مطالعات تربیتی و برنامه ریزی درسی ، واحد ساری ، دانشگاه آزاد اسلامی ، ساری ، ایران نسرین قنبری گروه مطالعات تربیتی و برنامه ریزی درسی، واحد یادگار امام خمینی(ره) شهرری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران لیلا صفایی فخری گروه حکمرانی آموزشی و سرمایه انسانی، واحد یادگار امام خمینی(ره) شهرری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 1404/04/07 <p>Aesthetics, as one of the most significant domains of the philosophy of education, plays a determining role in the development of various dimensions of human personality. The present study aims to examine and comparatively analyze the views of Allameh Mohammad-Taqi Jafari and John Dewey regarding aesthetics grounded in moral education. Adopting a qualitative approach and employing textual analysis of the primary sources related to the ideas of these two prominent thinkers, the study explores the key concepts of aesthetics, its relationship with moral education, and the educational implications of each perspective. The research method is descriptive-analytical and inferential. The findings reveal that in Allameh Jafari’s thought, beauty and morality possess an existential and essential connection; the experience of truth and human perfection depends on the recognition and understanding of the beauties of creation and art. Accordingly, aesthetic education serves as a foundation for deepening knowledge and cultivating moral virtues in human beings. Conversely, John Dewey, by emphasizing the aesthetic experience, considers emotional growth and creativity as factors that enhance moral sensitivity and responsibility, viewing art as a context for the formation of human and social values. Despite differences in their ontological and epistemological foundations, both thinkers emphasize the importance of aesthetic education and its impact on the moral and personal development of human beings. The implications of this study suggest that attention to aesthetic dimensions in education can play a significant role in moral education, the creation of shared meaning, and the reinforcement of human values within Iran’s educational system.</p> <p>زیبایی‌شناسی به‌عنوان یکی از مهم‌ترین حوزه‌های فلسفه تربیت، نقش تعیین‌کننده‌ای در رشد ابعاد مختلف شخصیت انسان ایفا می‌کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی و مقایسه تطبیقی دیدگاه‌های علامه محمدتقی جعفری و جان دیویی درباره زیبایی‌شناختی مبتنی بر تربیت اخلاقی انجام شده است. در این مطالعه، با رویکردی کیفی و استفاده از تحلیل متون و منابع اصلی مرتبط با آرای دو متفکر برجسته، مفاهیم کلیدی زیبایی‌شناسی، رابطه آن با تربیت اخلاقی و دلالت‌های تربیتی هر دیدگاه مورد تحلیل و بررسی قرار گرفت. روش پژوهش توصیفی از نوع تحلیلی و روش استنتاجی است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که در اندیشه علامه جعفری، زیبایی و اخلاق پیوندی وجودی و ماهوی دارند و تجربه حقیقت و کمال انسان در گرو شناخت و درک زیبایی‌های آفرینش و هنر است؛ به گونه‌ای که تربیت زیبایی‌شناختی زمینه‌ساز تعمیق معرفت و فضایل اخلاقی در انسان است. در مقابل، جان دیویی با تأکید بر تجربه زیباشناختی، رشد عاطفی و خلاقیت را عامل تقویت حساسیت اخلاقی و مسئولیت‌پذیری دانسته و هنر را بستر شکل‌گیری ارزش‌های انسانی و اجتماعی تلقی می‌کند. با وجود تفاوت در مبانی هستی‌شناختی و معرفت‌شناختی، هر دو اندیشمند بر اهمیت تربیت زیبایی‌شناختی و اثر آن بر پرورش اخلاق و شخصیت انسان تاکید دارند. دلالت‌های پژوهش نشان می‌دهد که توجه به ابعاد زیبایی‌شناختی در آموزش، می‌تواند نقش مهمی در تربیت اخلاقی دانش‌آموزان، ایجاد معنای مشترک و تعمیق ارزش‌های انسانی در نظام آموزشی ایران ایفا کند.</p> https://journaliki.com/index.php/journaliki/article/download/333/220