Maher Publication معرفت و بصیرت اسلامی 3060-7639 4 آبان ماه 1405 1405 08 01 A Comparative Study of Ethical Values (Patience, Contentment, Trust in God, Submission, and Love) from the Mystical Perspective of Khwāja ʿAbdullāh Anṣārī and Their Comparison with Imam Khomeini بررسی تطبیقی ارزش­های اخلاقی (صبر، رضا، توکل، تسلیم و محبت) از دیدگاه عرفانی دیدگاه خواجه عبدالله انصاری و مقایسه آن با امام خمینی (ره) 1 15 10.61838/iki.404 FA لیلا خدابخشی دانشجوی دکتری، گروه عرفان اسلامی ، واحد اهواز،دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران مریم بختیار گروه عرفان اسلامی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران عبدالمجید مقامی گروه معارف ، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول, ایران Journal Article 1404/07/01 <p>This study undertakes a comparative examination of five ethical and mystical values and stations—patience (ṣabr), contentment (riḍā), trust in God (tawakkul), submission (taslīm), and love (maḥabba)—from the perspectives of two eminent Islamic thinkers, Khwāja ʿAbdullāh Anṣārī and Imam Khomeini. These stations, as the core elements of the mystical path, play a foundational role in shaping ethical conduct, psychological tranquility, and the servant’s devotion to God. Drawing upon classical Sufi texts, the philosophical–mystical works of Imam Khomeini, and Qurʾānic and ḥadīth commentaries, the present study seeks to articulate the theoretical, spiritual, and practical dimensions of these stations. The findings indicate that despite differences in expressive style and epistemological approach, both figures conceptualize these stations as pathways for the transition from self-centeredness to annihilation (fanāʾ) in the Divine Will: Khwāja ʿAbdullāh Anṣārī emphasizes experiential intuition, inner states of the heart, and immediate mystical experience, whereas Imam Khomeini analyzes these stations within the framework of tawḥīdic cognition, unity of acts (waḥdat al-afʿāl), and ontological witnessing (shuhūd al-wujūd). The comparative analysis demonstrates that these five stations constitute a coherent and systematic structure of spiritual and ethical transformation, guiding the seeker from the stage of self-discipline and moral purification to the stage of annihilation and proximity to God. By offering an integrative analysis, this study contributes to a deeper understanding of the theoretical and practical dimensions of Islamic mysticism and provides a foundation for future research in the fields of ethics and mystical wayfaring.</p> <p>این پژوهش به بررسی تطبیقی پنج ارزش و مقام عرفانی صبر، رضا، توکل، تسلیم و محبت—از منظر دو متفکر برجسته اسلامی، خواجه عبدالله انصاری و امام خمینی (ره) می‌پردازد. این مقامات، به‌عنوان هسته‌های اصلی سلوک عرفانی، نقشی بنیادین در شکل‌دهی به رفتار اخلاقی، آرامش روانی و عبودیت سالک دارند. مطالعه حاضر با بهره‌گیری از تحلیل متون کلاسیک عرفانی، آثار فلسفی-عرفانی امام خمینی و منابع تفسیری قرآن و احادیث، تلاش می‌کند ابعاد نظری، سلوکی و عملی این مقامات را بازنمایی کند. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که هر یک از این بزرگان، با وجود تفاوت در سبک بیانی و رویکرد معرفتی، مقامات مذکور را به‌عنوان مسیرهایی برای گذار از خودمحوری به فنا در مشیت الهی تبیین می‌کنند: خواجه عبدالله انصاری بر جنبه ذوقی، حالات قلبی و تجربۀ لحظه‌ای عرفانی تأکید دارد، در حالی که امام خمینی (ره) مقامات را در چارچوب معرفت توحیدی، وحدت افعالی و شهود وجودی تحلیل می‌کند. مقایسه تطبیقی این دیدگاه‌ها نشان می‌دهد که مقامات پنج‌گانه، ساختاری نظام‌مند و یکپارچه از تحول روحی و اخلاقی را تشکیل می‌دهند و سالک را از مرحله تربیت نفس و تهذیب اخلاقی به مرحله فنا و قرب الهی می‌رسانند. این مطالعه با ارائه تحلیلی تلفیقی، می‌تواند به درک عمیق‌تر ابعاد نظری و عملی عرفان اسلامی کمک کرده و مبنایی برای پژوهش‌های آتی در حوزه اخلاق و سلوک عرفانی فراهم سازد.</p> https://journaliki.com/index.php/journaliki/article/download/404/258