Maher Publication معرفت و بصیرت اسلامی 3060-7639 4 آبان ماه 1405 1405 08 01 A Comparative Analysis of Themes and Rhetorical Devices in the Ghadīriyyahs of Muhammad ʿAbd al-Munʿim Khafājī and Ahmad Nāẓerzādeh Kermānī تحلیل تطبیقی مضامین و صنایع بلاغی در غدیریه‌های محمدعبدالمنعم خفاجی و احمد ناظرزاده کرمانی 1 15 FA یسری زعفرانی گروه زبان وادبیات عرب، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران سیمین ولوی گروه زبان وادبیات عرب، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران سندس کردآبادی گروه زبان وادبیات عرب، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 1405 04 02 <p>The event of Ghadīr Khumm, as one of the most fundamental occurrences in the history of Islam, has consistently inspired both Persian- and Arabic-speaking poets in the creation of devotional literary works. The Ghadīriyyah, as a prominent genre of religious poetry, represents the convergence of faith and artistic expression. The present study adopts a comparative approach to examine two outstanding contemporary Ghadīriyyahs: one by Muhammad ʿAbd al-Munʿim Khafājī, an Egyptian poet, and the other by Ahmad Nāẓerzādeh Kermānī, an Iranian poet. The principal objective is to analyze the shared themes, rhetorical devices, and stylistic differences employed by these two poets in representing the doctrine of the wilāyah of Imam ʿAlī (peace be upon him) and the event of Ghadīr. The research method is descriptive–analytical and based on close textual analysis. The findings indicate that both poets portray Imam ʿAlī (peace be upon him) as the embodiment of justice, courage, and divine guidance, and they substantiate their arguments through key Qurʾānic verses—particularly the Verses of Perfection, Proclamation, Wilāyah, and Purification—as well as Prophetic traditions (Qurʾān, 5:3; 5:67; 5:55; 33:33). Khafājī addresses these themes in a mystical, luminous, and epic tone, emphasizing heroism and eschatological intercession, whereas Nāẓerzādeh Kermānī employs an emotive, political, and justice-oriented language, focusing on the perfection of religion and the punishment of denial. The cultural differences and distinct poetic traditions of Iran and Egypt are clearly reflected in tone, imagery, and rhetorical structure, including the extensive use of repetition, sajʿ (rhymed prose), and jinās (paronomasia). Ultimately, the Ghadīriyyah in both Persian and Arabic is not only of high literary value but also serves as a medium for the continuity of the doctrine of wilāyah and the reinforcement of cultural unity within the Islamic ummah.</p> <p>واقعه غدیر خم، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین رخدادهای تاریخ اسلام، همواره الهام‌بخش شاعران فارسی‌زبان و عرب‌زبان در خلق آثار آیینی بوده است. غدیریه، به‌عنوان گونه‌ای برجسته از شعر دینی، جلوه‌گاه پیوند ایمان و هنر است. پژوهش حاضر با رویکرد تطبیقی به بررسی دو نمونه برجسته از غدیریه‌های معاصر، یعنی سروده محمد عبدالمنعم خفاجی، شاعر مصری، و احمد ناظرزاده کرمانی، شاعر ایرانی، می‌پردازد. هدف اصلی، تحلیل مضامین مشترک، صنایع بلاغی و تفاوت‌های سبکی این دو شاعر در بازنمایی ولایت امام علی (ع) و واقعه غدیر است. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر تحلیل متن است. یافته‌ها نشان می‌دهد که هر دو شاعر امام علی (ع) را مظهر عدل، شجاعت و هدایت الهی می‌دانند و از آیات کلیدی قرآن (از جمله آیات اکمال، تبلیغ، ولایت و تطهیر) و احادیث نبوی برای استناد بهره گرفته‌اند. خفاجی با زبانی عرفانی، نورانی و حماسی و با تأکید بر شجاعت و شفاعت اخروی، و ناظرزاده کرمانی با زبانی عاطفی، سیاسی و عدالت‌محور و با تمرکز بر کمال دین و کیفر انکار، به این مضامین پرداخته‌اند. تفاوت‌های فرهنگی و سنت شعری ایران و مصر در لحن، تصویرسازی و ساختار بلاغی (مانند تکرار، سجع و جناس) کاملاً مشهود است. در نهایت، غدیریه در هر دو زبان فارسی و عربی، نه تنها دارای ارزش ادبی والا، بلکه بستری برای تداوم اندیشه ولایت و تقویت وحدت فرهنگی امت اسلامی است.</p> https://journaliki.com/index.php/journaliki/article/download/409/301