Maher Publication معرفت و بصیرت اسلامی 3060-7639 4 بهار 1405 1405 02 01 Representation in the Qur’an Based on the Story of Prophet David (peace be upon him) and Goliath نمایش در قران بر اساس داستان حضرت داوود (ع) وجالوت 1 10 10.61838/iki.425 FA سمیه ارجمندی نژاد دانشجوی دکتری، گروه علوم قرآن وحدیث، واحد کاشان، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشان، ایران احمد بوعذار دانشجوی دکتری، علوم قرآن وحدیث،واحدکاشان،دانشگاه آزاداسلامی،کاشان،ایران ابراهیم فلاح دانشیار، گروه زبان وادبیات عربی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری ،ایران Journal Article 1404/07/02 <p>The narratives of the Holy Qur’an, due to their richness and artistic depth, possess a high potential for visualizing dramatic structures. One of the primary examples is the account of the confrontation between Prophet David (peace be upon him) and Goliath, which—beyond its religious and historical significance—reveals a dynamic and multifaceted structure from a dramatic perspective. The central issue of this study is the presence of dramatic dimensions in the narrative of Prophet David (peace be upon him) and Goliath, as it encompasses the fundamental requirements of drama such as conflict, hero, antagonist, climax, and resolution, thereby providing an appropriate foundation for dramatic analysis through atmosphere-building, characterization, and plot construction. In this study, a descriptive–analytical method has been employed. The findings indicate that recognizing the dramatic potential of Qur’anic narratives can pave the way for the development of committed and impactful dramatic arts and creative works grounded in Qur’anic culture. As a result, while preserving its guidance-oriented mission, the Holy Qur’an employs narrative techniques in recounting this story that are consistent with the principles of drama.</p> <p>داستان‌های قرآن کریم به دلیل غنا و هنر فراوان، پتانسیل بالایی برای تصویرسازی ساختارهای نمایشی دارند. یکی از نمونه‌های اصلی، روایت رویارویی حضرت داوود (ع) با جالوت است که گذشته از اهمیت مذهبی و تاریخی، ساختاری پویا و چندوجهی از منظر درام را نشان می‌دهد. مساله اصلی این پژوهش، وجود جنبه‌های نمایشی روایت حضرت داوود (ع) و جالوت است که نیازهای اساسی درام مانند کشمکش، قهرمان، ضدقهرمان، اوج و پایان را در خود جای داده و بستری مناسب برای تحلیل نمایشی از طریق فضاسازی، شخصیت‌پردازی و طرح داستان فراهم می‌کند. در این پژوهش، از روش توصیفی-تحلیلی بهره گرفته شده است یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که شناخت پتانسیل نمایشی داستان‌های قرآنی، می‌تواند زمینه‌ساز توسعه هنر و آفرینش‌های نمایشی متعهد و تأثیرگذار مبتنی بر فرهنگ قرآنی باشد. به عنوان نتیجه قرآن کریم ضمن حفظ رسالت هدایت‌جویانه خود، شیوه‌هایی را برای روایت این داستان به کار می‌گیرد که مبتنی بر اصول درام است.</p> https://journaliki.com/index.php/journaliki/article/download/425/264