Maher Publication معرفت و بصیرت اسلامی 3060-7639 در دست انتشار 1406 02 01 The Effect of Implicative Indication (Dalālat al-Iqtidhā’) in the Accurate Interpretation of Verses, Traditions, and Legal Provisions تأثیر دلالت اقتضاء در تبیین صحیح آیات ، روایات و مواد قانونی 1 10 10.61838/iki.478 FA فاطمه مهدوی گروه الهیات، واحد قائم شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائم شهر، ایران. Journal Article 1404/10/10 <p>Indication (dalālah) refers to guidance, direction, and signification, and in technical usage it denotes a state in a thing that leads to knowledge of another thing. It is divided into three categories: denotative (conformity), implicative (inclusion), and necessary (entailment). One of the subtypes of necessary indication is implicative indication (dalālat al-iqtidhā’), which refers to the indication of speech toward a meaning external to it, such that the correctness of the statement—whether linguistically, legally, rationally, or conventionally—depends on the assumption of an implicit term. Revelatory texts such as the Qur’an, like other forms of discourse and writing such as traditions (hadith) and legal provisions, possess necessary implications. The interpreter, in the process of interpreting verses, traditions, and legal provisions, engages directly with the text and must derive the intention of the speaker from within the structure of the discourse. Therefore, in the process of understanding and interpretation, careful attention must be paid to such implications. For this reason, implicative indication plays a fundamental and essential role in comprehending discourse and uncovering the intent of the speaker and the legislator. The present study, conducted using a descriptive-analytical method, examines the concept of implicative indication, its role and practical position in the interpretation of verses, traditions, and legal provisions, and provides multiple examples from these sources.</p> <p>دلالت به معنای ارشاد، هدایت و راهبری است که اصطلاحاً به حالتی در شیء گفته می شود که باعث علم به شیء دیگر می گردد و به اقسام سه گانه مطابقی و تضمنی و التزامی تقسیم شده که یکی از اقسام دلالت التزامی، دلالت اقتضاء است که به معنای دلالت کلام بر مفهوم خارج از آن ، که صحت کلام یا صحت شرعی یا عقلی یا عرفی آن متوقف است بر اینکه لفظی در تقدیر گرفته شود. متون وحیانی از قبیل قرآن ، مانند دیگر گفتارها و نوشتارها  مثل روایات و مواد قانونی دارای مدلول التزامی اند و مفسر در تفسیر آیات، روایات و مواد قانونی با متن سروکار دارد و باید مقصود متکلم را از لابلای کلام او به دست آورد و در مقام فهم و تفسیر، باید آنها را مورد دقت و توجه قرار داد به همین دلیل دلالت اقتضاء در فهم و تفسیر آیات ، روایات و مواد قانونی نقش مهم و اساسی را در فهم کلام و کشف مراد متکلم و قانونگذار دارد. تحقیق حاضر که با روش تحلیلی توصیفی به نگارش  در آمده، در ضمن تعاریف و با هدف بررسی دلالت اقتضاء به نقش و جایگاه کاربردی آن  در تبیین و تفسیر  آیات و روایات و مواد قانونی و  نیز مصادیق متعددی از آیات، روایات و مواد قانونی پرداخته است.</p> https://journaliki.com/index.php/journaliki/article/download/478/278