Maher Publication معرفت و بصیرت اسلامی 3060-7639 در دست انتشار 1406 04 01 A Descriptive-Analytical Study of the Theoretical Perspective and Methods of “Negative or Restrictive Education” in Islamic Education بررسی توصیفی-تحلیلی  دیدگاه نظری و روش های «تربیت معکوس یا سلبی» در تعلیم و تربیت اسلامی 1 14 FA سید مسعود راد دانشجوی دکتری، گروه فلسفه ی تعلیم و تربیت، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران وحید فلاح گروه مدیریت آموزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران. سیده عصمت رسولی گروه فلسفه ی تعلیم و تربیت ، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران Journal Article 1404/10/01 <p>The approach of “negative or restrictive” education, as opposed to “positive” education, represents one of the theoretical foundations of Islamic education. The negative (restrictive) method refers to refraining from the use of coercive and prescriptive techniques, which is considered the only path to the flourishing of human innate talents and capabilities. Restrictive education is presented as the sole natural method in the Qur’an, hadiths, and the perspectives of Islamic philosophers. The primary challenge facing the educational system in our country is the dominance of positive methods that have overshadowed restrictive approaches in education. The continuous influx of educational and pedagogical ideas, plans, and programs in families, schools, and educational institutions has increasingly distanced children from innate education—which is self-based, meaningful, and developmental—and has directed them toward positive education, which is externally based, artificial, and imitative. This divergence leads to misalignment and conflict between the inputs and outputs of the country’s educational system. In this study, the two perspectives—“positive education” and “restrictive education”—are first compared descriptively in terms of theoretical foundations and practical methods and analyzed in detail. Ultimately, the “restrictive education method” is examined as the only “effective and elevating” approach in Islamic education, accompanied by conclusions and essential constructive recommendations. The researcher aims to demonstrate that the application of “restrictive education” and the avoidance of positive education, along with presenting instructional content compatible with the innate nature of students, leads to their intellectual flourishing and positions them on the path of creativity and erudition. Educational institutions must revise curricula and implement restrictive instructional programs and teaching methods to assist students in developing individual and social talents and abilities, thereby fostering their creativity and intellectual refinement.</p> <p>رویکرد تعلیم و تربیت «معکوس یا سَلبی» در مقابل تعلیم و تربیت« ایجابی» یکی از مبانی نظری تعلیم و تربیت اسلامی است روش سلبی به معنای خود داری از به کارگیری روش های تحمیلی و ایجابی است که تنها راه شکوفایی استعدادها و توانایی های فطری انسان است. تربیت سلبی به منزله ی تنها روش فطری در قرآن و روایات و دیدگاه فلاسفه اسلامی مطرح است. بزرگترین مشکل آموزش و پرورش در کشور ما هجوم روش های ایجابی است که در تعلیم و تربیت بر روش های سلبی غلبه یافته است. هجوم پی در پی  ایده ها، طرح ها و برنامه های آموزشی و تربیتی در خانواده ها، مدارس و مراکز تعلیم و تربیت کشور، امروزه، فرزندان ما را بیش از پیش، از تعلیم و تربیت فطری که خودبنیاد، معناگرا و بالنده است، دور کرده و به سمت تعلیم و تربیت ایجابی که دگربنیاد، تصنعی و تقلیدی، است سوق می دهد و موجب ناهمخوانی و تعارض بین درون دادها و برون دادهای نظام تعلیم و تربیت کشور می شود. در این پژوهش ابتدا دو دیدگاه « تربیت ایجابی» و «تربیت سلبی» از لحاظ نظری و روش های کاربردی به صورت توصیفی با یکدگر مقایسه شده و مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته است و در نهایت «روش تربیت سلبی» به عنوان تنها روش «مؤثر و تعالی بخش» در تعلیم و تربیت اسلامی مورد تجزیه و تحلیل و نتیجه گیری و پیشنهادات ضروری و سازنده، ارائه گردیده است. پژوهشگر در این پژوهش قصد اثبات این موضوع را دارد که به کارگیری «تربیت سلبی » و خودداری از تربیت ایجابی و ارائه مطالب آموزشی ای که با فطرت دانش آموزان همخوانی دارد، موجب شکوفایی دانش آموز شده و او را در مسیر خلاقیت و فرهیختگی قرار می دهد. و آموزش و پرورش باید با تغییر مطالب آموزشی و به کارگیری برنامه های آموزشی و روش های تدریس سلبی دانش آموزان را را در شکوفایی استعدادها و توانایی های فردی و اجتماعی یاری کند و موجبات خلاقیت و فرهیختگی آن ها را فراهم نماید. </p> https://journaliki.com/index.php/journaliki/article/download/494/256