Maher Publication معرفت و بصیرت اسلامی 3060-7639 در دست انتشار 1405 10 01 An Examination of Islamic Rapprochement and Unity-Building Strategies in the Intellectual System of Imam Khomeini and Imam Musa al-Sadr بررسی استراتژی­های تقریبی و وحدت­بخش اسلامی در منظومه فکری امام­خمینی و امام­موسی­صدر 1 15 10.61838/iki.501 FA سیده راضیه موسوی گروه علوم سیاسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران. فریدون اکبرزاده گروه علوم سیاسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران حامد محقق نیا گروه علوم سیاسی، واحد اهواز ، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران. Journal Article 1404/11/01 <p>Islamic rapprochement among schools of thought, in its general sense, refers to the efforts of Muslim scholars to establish convergence among the followers of different Islamic denominations with the aim of fostering mutual understanding and strengthening religious brotherhood based on Islamic principles and commonalities. In a more specific sense, this concept is presented as an intellectual and practical movement by scholars of Islamic denominations who seek to reduce disagreements, neutralize tensions, and establish unity between Shiites and Sunnis. The realization of Islamic unity requires the establishment of strong foundations within political and social systems, both at national and transnational levels; without such foundations, achieving genuine convergence will not be possible. In this regard, intellectual and religious elites play a central role in guiding and advancing this process. The present study focuses on this issue and examines the key strategies of Islamic rapprochement and unity in the thought of two prominent Shiite thinkers, Imam Musa al-Sadr and Imam Khomeini. This examination is based on the assumption that weakness and fragmentation among Islamic countries have created grounds for interventions and exploitation by international powers and constitute one of the most significant consequences of the failure to achieve Islamic rapprochement and unity. Drawing upon the foundations of rapprochement-oriented jurisprudence, this study analyzes these challenges from the intellectual perspectives of Imam Khomeini and Imam Musa al-Sadr and explores their proposed solutions for confronting these crises and achieving Islamic solidarity. According to the perspectives of these two thinkers, rapprochement among Islamic denominations and Islamic cohesion not only contribute to the revival of the power and dignity of the Islamic Ummah but also prevent the weakening and collapse of Muslim societies.</p> <p>تقریب مذاهب اسلامی در معنای کلی به تلاش علمای اسلام برای ایجاد همگرایی میان پیروان مذاهب مختلف با هدف شناخت متقابل و تقویت اخوت دینی بر پایه اصول و مشترکات اسلامی اشاره دارد. در معنای خاص‌تر، این مفهوم به عنوان یک جنبش فکری و عملی توسط اندیشمندان مذاهب اسلامی مطرح می‌شود که در راستای کاهش اختلافات، خنثی‌سازی تنش‌ها و ایجاد اتحاد میان شیعیان و اهل سنت گام برمی‌دارند. تحقق وحدت اسلامی مستلزم ایجاد زیرساخت‌های مستحکم در نظام‌های سیاسی و اجتماعی، چه در سطح ملی و چه در مقیاس فراملی، است؛ بدون این بنیان‌ها، دستیابی به همگرایی واقعی امکان‌پذیر نخواهد بود. در این میان، نخبگان فکری و دینی نقشی محوری در هدایت و پیشبرد این روند ایفا می‌کنند. پژوهش حاضر با تمرکز بر این موضوع، به بررسی راهبردهای کلیدی تقریب و وحدت اسلامی در اندیشه دو متفکر برجسته شیعی، امام موسی صدر و امام خمینی، می‌پردازد. این بررسی بر این فرض استوار است که ضعف و پراکندگی در میان کشورهای اسلامی زمینه‌ساز مداخلات و بهره‌برداری قدرت‌های بین‌المللی شده و یکی از مهم‌ترین تبعات عدم تحقق تقریب و وحدت اسلامی محسوب می‌شود. این مطالعه، با تکیه بر مبانی فقه تقریبی، به تحلیل این چالش‌ها از منظر فکری امام خمینی و امام موسی صدر پرداخته و راهکارهای آنان را برای مقابله با این بحران‌ها و دستیابی به همبستگی اسلامی بررسی می‌کند. بر اساس دیدگاه این دو متفکر، تقریب مذاهب و انسجام اسلامی نه‌تنها سبب احیای قدرت و عزت امت اسلامی می‌شود، بلکه از ضعف و فروپاشی جوامع مسلمان نیز جلوگیری خواهد کرد.</p> https://journaliki.com/index.php/journaliki/article/download/501/276