Maher Publication معرفت و بصیرت اسلامی 3060-7639 در دست انتشار 1406 04 01 An Examination of State Policy from the Perspective of Imam Ali (PBUH) and Its Comparative Analysis with Western Schools of Thought بررسی سیاست دولت از نگاه امام علی (ع) ومقایسه تطبیقی آن با مکاتب غربی 1 9 FA رضا یوسفوند استادیار، گروه تاریخ، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. Journal Article 1404/12/01 <p>Using a descriptive-analytical method, the present study examines Imam Ali’s (PBUH) approach to state policy and compares it with Western political thought. The findings indicate that no independent study has thus far specifically investigated Imam Ali’s perspective on politics in direct comparison with other schools of thought. Existing studies have generally addressed isolated aspects of the subject and have been conducted independently of the focus of the present research. Imam Ali’s approach to politics is fundamental in nature, as he regards religion and politics as interconnected and inseparable. Accordingly, he considers justice to be the principal foundation of political governance. From his perspective, a person who is capable of exercising authority and control over the self can undoubtedly become a successful statesman. The close relationship between religiosity and politics is clearly evident in the structure of Imam Ali’s government, as well as in his correspondence, instructions, and testaments. The concept of politics commonly refers to the principles and methods of governing a country and administering society, responsibilities that are generally entrusted to governments and states. It may therefore be argued that Imam Ali’s government represents a prominent model of an integrated understanding of religion and politics. In ancient Greece, politics and ethics were similarly regarded as necessarily interconnected. Socrates considered political knowledge to consist of familiarizing individuals with their moral duties, while Plato evaluated political systems according to ethical criteria. This approach continued throughout the Middle Ages; however, from the post-medieval period onward, Western political thought increasingly adopted the principle of separating religion from politics.</p> <p>مقاله پیش رو با روش توصیفی تحلیلی به رویکرد امام علی (ع) به سیاست دولت و مقایسه آن با غرب می پردازد. بررسی ها نشان می دهد که در خصوص نوع نگاه امام علی (ع) به سیاست و مقایسه تطبیقی آن با مکاتب دیگر تا کنون به صورت مستقل پژوهش مستقلی کار نشده است و تحقیقات شکل گرفته غالبا به صورت موردی آنهم مستقل از پژوهش حاضر هستند. رویکرد امام به سیاست رویکردی بنیادی است و ایشان دین و ساست رو توام و آمیخته به هم می بیند. بنابراین امام پایه سیاست را بر مبنای عدل می بیند . از زاویه دید امام هر کسی که بر نفس خویش امیر و حاکم باشد به طور یقین می تواند سیستمدار موفقی باشد. دو مقوله دیانت و سیاست در ساختار حکومت امام و همچنین در مکاتبات و وصایای ایشان مشهود و ملموس است. معمولا کلمه سیاست، آیین و شیوه کشورداری و اداره اجتماع را برای جامعه تداعی می کند که متولی این امر حکومت ها و دولت ها هستند لذا می توان گفت حکومت امام علی پرچمدار نوع نگاه آمیخته بودن دو مولفه دین و سیاست با همدیگه است. در یونان باستان نیز می بینیم که سیاست و اخلاق بایستی به هم آمیخته شوند.سقراط علم سیاست را آشنا ساختن مردم با وظایف اخلاقی می دانست. افلاطون نیز حکومت ها را با  معیار های اخلاقی می سنجید این رویکرد تا قرون میانه نیز تداوم داشت لکن از قرون میانه به بعد رویکرد غرب رویکرد جدایی دین از سیاست است.</p> https://journaliki.com/index.php/journaliki/article/download/534/273