Maher Publication معرفت و بصیرت اسلامی 3060-7639 2 پیاپی ۳ 2024 06 21 A Comparative Study of the Unity of Existence from the Perspective of Shams and Ibn Arabi بررسی تطبیقی وحدت وجود از دیدگاه شمس و ابن عربی 183 198 10.61838/iki.2.1.14 FA ندا پرتوی دانشجوی دکتری، گروه تصوف و عرفان اسلامی، واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی، دهاقان، ایران. عبدالرحیم عناقه استادیار، گروه عرفان اسلامی، واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی، دهاقان، ایران. علی اصغر میرباقری فر استاد، گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد اصفهان، دانشگاه اصفهان، ایران. Journal Article 2024 03 24 <p>The aim of the present research is to comparatively examine the concept of the unity of existence from the perspective of Shams and Ibn Arabi. The methodology employed in this study is descriptive–analytical. The theory of the unity of existence can be regarded as the most central concept in Islamic mysticism, with all other concepts revolving around this main axis and serving to exalt it. In Shams’s school, everything in this world is in a state of unity and singularity, with no separation between them. Concepts such as the unity of the witness and the witnessed, the unity of the souls of the believers and saints, and the unity of the mystic with God (the state of annihilation) can be clearly observed. In summary, from Shams’s perspective true monotheism is achieved when one recognizes that the world is nothing other than God and that the multiplicities are merely different manifestations and expressions of God. In contrast, according to Ibn Arabi, monotheism is an endeavor to attain self-knowledge in the human soul, whereby one seeks to understand that the God who created him is “one” and possesses no partner in His divinity. “Unity” (being one) is a quality of the Truth, and its derived appellation is “Ahad and Wahid” (singular and one); however, “singularity” refers to the realization of unity into oneness, in the sense that it can be apprehended only through the establishment of a onefold intellectual apprehension, and if any relation exists, it is indeed a relation of negation. From Ibn Arabi’s perspective, discourse regarding the monotheism of God, in terms of His divinity, stems from the affirmation of His existence; yet, the affirmation of His existence, by the necessity of reason, is apprehended based on the existence of a possible entity through one of two modes.</p> <p>هدف از پژوهش حاضر بررسی تطبیقی وحدت وجود ازدیدگاه شمس وابن­عربی می‌باشد. روش پژوهش حاضر به صورت توصیفی – تحلیلی است.<strong> </strong>نظریه یگانگی وجود را می‌توان محوری ترین مفهوم در عرفان اسلامی نامید و می‌توان گفت که سایر مفاهیم حول این محور اصلی در گردش اند و برای اعتلای این مفهوم به کار می‌روند.<strong> </strong>در مکتب شمس، همه چیز این عالم با هم در وحدت و یگانگی است و جدایی بین آن‌ها نیست. نظریاتی چون، یگانگی شاهد و مشهود، یگانگی جان مؤمنان و اولیا، و یگانگی عارف با خداوند (مقام فنا) را می‌توان به وضوح مشاهده کرد. در مجموع، از دیدگاه شمس، توحید واقعی آن است که آدمی بداند جهان غیر از خداوند نیست و کثرات، تنها تجلیات و ظهورات مختلف خداوند هستند.حال آنکه از نظر ابن‌ عربی‌ توحید  کوششی‌ است‌ برای‌ حصول‌ آگاهی‌ در نفس‌ انسان‌ جویا به‌ این‌که‌ خدایی‌ که‌ وی‌ را به‌ وجود آورده‌، «یکی‌» است‌ و در الوهیت‌ خود شریک‌ ندارد. «وحدت‌» (یکی‌ بودن‌) صفت‌ حق‌ است‌ و نام‌ مشتق‌ از آن‌ «احد و واحد» (یکتا و یکی‌) است‌، اما «وحدانیت‌» قیام‌ وحدت‌ به‌ واحد است‌، بدان‌سان‌ که‌ نمی‌توان‌ آن‌ را جز به‌ قیام‌ واحد تعقل‌ کرد و اگر هم‌ نسبتی‌ باشد، همانا نسبت‌ تنزیه‌ است‌.از نظر ابن‌ عربی‌ سخن‌ درباره توحید خدا، از لحاظ اله‌ بودن‌ او، فرع‌ بر اثبات‌ وجود اوست‌، اما اثبات‌ وجودش‌ به‌ ضرورت‌ عقل‌، بر پایه وجود ترجیح‌ «ممکن‌» به‌ یکی‌ از دو حکم‌، ادراک‌ می‌شود.</p> https://journaliki.com/index.php/journaliki/article/download/82/70