Maher Publication معرفت و بصیرت اسلامی 3060-7639 3 بهار 1404 2025 04 13 Analysis and Interpretation of the Unconscious in Artistic Works with a Psychological and Symbolic Approach تحلیل و تفسیر ناخودآگاه در آثار هنری با رویکرد روانشناختی و نمادین 100 116 10.61838/iki.99 FA سمانه موسی دانشجوی دكتري، گروه فلسفه هنر، واحد شاهرود، دانشگاه آزاداسلامي، شاهرود. ایران. رحیم کاویانی استاديار، گروه آموزش معارف اسلامي، دانشگاه فرهنگيان، تهران، ايران. Journal Article 2025 02 05 <p>This study examines the role of the unconscious in the creation of artistic works from the perspectives of psychology and semiotics. Drawing on the theories of Sigmund Freud, Carl Gustav Jung, and Charles Sanders Peirce, an analytical framework for interpreting unconscious content in art has been proposed. Two selected works, <em>The Apparition of Face and Fruit Dish on a Beach</em> by Salvador Dalí and <em>Depth</em> by Jackson Pollock, have been analyzed as prominent examples of the interaction between the unconscious and the creative process. In the experimental section of the study, a method called the "verbal protocol" has been introduced, in which the artist verbally articulates their thought process aloud while creating the artwork. These monologues are recorded, transcribed, and analyzed to identify the unconscious processes influencing artistic creation. The use of the "think-aloud" technique enables the artist to gain a deeper understanding of their creative process and uncover data that may not be explicitly visible in the final artwork. This method not only contributes to discovering the psychological mechanisms underlying artistic expression but can also be applied in fields such as art therapy and cognitive studies of creativity. The study’s findings indicate that the interaction between the unconscious and the conscious in artistic creation is more complex and dynamic than previously assumed.</p> <p>این پژوهش به بررسی نقش ناخودآگاه در خلق آثار هنری از منظر روان‌شناسی و نشانه‌شناسی می‌پردازد. با تکیه بر نظریات زیگموند فروید، کارل گوستاو یونگ و چارلز سندرز پیرس، سعی شده است چارچوبی برای تحلیل محتوای ناخودآگاه در هنر ارائه شود. دو اثر منتخب، تصویر جسمانی مفروض لاجوردی از سالوادور دالی و عمق از جکسون پولاک، به‌عنوان نمونه‌های بارز تعامل ناخودآگاه و فرآیند خلاقیت بررسی شده‌اند. در بخش تجربی پژوهش، روش پیشنهادی تحت عنوان «پروتکل کلامی» معرفی شده است که طی آن، هنرمند در حین خلق اثر، جریان ذهنی خود را با صدای بلند بیان می‌کند. این مونولوگ‌ها ضبط، رونویسی و تحلیل می‌شوند تا فرآیندهای ناخودآگاه تأثیرگذار بر خلق اثر مشخص شوند. استفاده از تکنیک «تفکر با صدای بلند» به هنرمند اجازه می‌دهد تا درک عمیق‌تری از فرآیند خلاقانه خود داشته باشد و داده‌هایی را آشکار سازد که در اثر هنری نهایی به‌وضوح قابل مشاهده نیستند. این روش نه‌تنها به کشف سازوکارهای روان‌شناختی هنر کمک می‌کند، بلکه می‌تواند در حوزه‌هایی همچون هنردرمانی و مطالعات شناختی خلاقیت نیز به کار رود. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهند که تعامل میان ناخودآگاه و خودآگاه در فرآیند هنری، پیچیده‌تر و پویاتر از آن چیزی است که پیش‌تر تصور می‌شد.</p> https://journaliki.com/index.php/journaliki/article/download/99/89