بررسی ساختارهای نوین خانواده و جایگزینی کارکردهای خانواده در حقوق ایران و انگلیس
کلمات کلیدی:
ساختارهای نوین خانواده, جایگزینی کارکردهای خانواده, حقوق تطبیقی خانواده, حقوق خانواده ایران, حقوق خانواده انگلیس, رفاه کودک, ؛ شناسایی حقوقی خانوادهها, سیاستگذاری خانوادهچکیده
تحولات اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی در دهههای اخیر ساختارهای خانواده را در سراسر جهان تغییر داده و به ظهور خانوادههای تکوالدی، خانوادههای بازترکیبشده، روابط همباشی، خانوادههای فرزندخوانده و خانوادههای مبتنی بر فناوریهای نوین باروری منجر شده است. این تغییرات باعث شده است که نهاد خانواده دیگر تمامی کارکردهای سنتی خود، از جمله مراقبت، حمایت اقتصادی، تربیت، انتقال ارزشها و حفاظت از کودک، را به صورت انحصاری انجام ندهد و بخشی از این کارکردها به نهادهای بیرونی مانند دولت، دادگاهها، مدارس و مراکز مشاوره منتقل شود. حقوق خانواده در ایران و انگلیس، با وجود تفاوت در مبانی فلسفی، دینی و نهادی، واکنشهای متفاوتی به این تحولات داشتهاند. در ایران، خانواده همچنان بر محور نکاح مشروع و قواعد فقهی استوار است و جایگزینی کارکردها غالباً به صورت محدود و موردی صورت میگیرد، در حالی که در انگلیس، قانون بر عملکرد و مصلحت کودک تأکید دارد و انعطاف بیشتری در شناسایی خانوادههای نوین و توزیع وظایف مراقبتی و حمایتی میان نهادها دارد. مطالعه تطبیقی نشان میدهد که در هر دو نظام، جایگزینی کارکردهای خانواده نه به معنای حذف آن بلکه به معنای توزیع نقشها و مسئولیتها میان خانواده و نهادهای اجتماعی است و ضرورت دارد که سیاستگذاری حقوقی با حفظ ثبات، حمایت از کودکان و افراد آسیبپذیر و انعطاف در برابر واقعیتهای اجتماعی نوپدید، توازن ایجاد کند. یافتهها نشان میدهد که تحولات ساختاری خانواده نیازمند طراحی حقوقی و نهادی دقیق است که هم مبانی سنتی را حفظ کند و هم پاسخگوی چالشهای معاصر باشد.
دانلودها
مراجع
Alghafli, M. (2018). Family Law in Iran. Tehran University Press.
Alghuran, R. (2015). The Evolution of Iranian Family Law. Islamic Research Institute.
Alidadi, P. (2016). Women and Family in Islamic Law: A Comparative Study. Routledge.
Barot, R. (2016). Contemporary Issues in Family Law. Hart Publishing.
Beaumont, P. (2019). Family Law: Text and Materials. Oxford University Press.
Bridges, L. (2018). Children and the Law. Sweet & Maxwell.
Davies, M. (2017). Divorce Reform in English Law. Modern Law Review.
Forsyth, C. (2015). Family Law in Europe. Edward Elgar.
Government, U. K. (2020). Family Law Review Report.
Heydari, R. (2023). Legal Recognition of Modern Families in Iran. Iranian Law Journal.
Hodson, D. (2020). Family Law. Oxford University Press.
Hosseini, L. (2022). Family Function Substitution in Modern Society. International Journal of Sociology.
Iranian Bar, A. (2021). Iranian Civil Code: Family Law Provisions.
Johnson, E. (2018). Cohabitation and Legal Rights in the UK. European Journal of Legal Studies.
Khadem, M. (2022). The Impact of Modernization on Iranian Family Law. Law and Society Review.
Mir-Hosseini, Z. (2013). Islam and Gender Justice. University of Texas Press.
Mirfakhraei, M. (2019). Child Custody and Guardianship in Iran. Shiraz Legal Press.
Parker, H. (2021). Alternative Family Forms and the Law. Journal of Comparative Law.
Reynolds, K. (2019). The Changing Nature of Family in English Law. Journal of Family Law.
Sabagh, G. (2014). Sociology of the Family. Palgrave.
Sadeghi, A. (2021). Family Structures and Modern Challenges in Iran. Iranian Journal of Social Studies.
Sarajlic, E. (2017). Family Law: Themes and Perspectives. Cambridge Scholars Publishing.
Smith, L. (2018). Same-Sex Unions and English Family Law. International Journal of Law, Policy and the Family.
Thompson, S. (2020). Parenthood, Policy and the Modern Family in Britain. British Journal of Sociology.
Williams, J. (2019). Parenting, Policy and Practice in England. Journal of Social Policy.
دانلود
چاپ شده
ارسال
بازنگری
پذیرش
شماره
نوع مقاله
مجوز
حق نشر 2025 Ahmad Shamsi (Author); Davoud Nassiran; Reza Soltani (Author)
این پروژه تحت مجوز بین المللی Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 می باشد.
