سیره معصومین(ع) در به‌کارگیری شورا و مشورت در قول و عمل و ارتباط آن با علم معصومین(ع)

نویسندگان

  • رباب گل صنملو دانشجوی دکتری گروه فلسفه، الهیات و معارف اسلامی(گرایش علوم قرآنی و حدیث)، واحد یادگار امام خمینی(ره) شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران نویسنده https://orcid.org/0009-0001-9115-6312
  • عباس سماواتی گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد یادگار امام خمینی(ره) شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران، https://orcid.org/0000-0001-9376-5886
  • سیده فاطمه حسینی میر صفی گروه فلسفه، الهیات و معارف اسلامی، واحد یادگار امام خمینی(ره) شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران، نویسنده https://orcid.org/0000-0003-4297-9395

کلمات کلیدی:

سیره معصومین, شورا و مشورت, قول و عمل, ارتباط, علم معصومین

چکیده

شورا واژه‌ای است که در قرآن در آیه ۱۵۹ سوره آل‌عمران، آیه ۲۳۳ سوره بقره، آیه ۳۸ سوره شوری و آیه ۱۸ سوره زمر، در چهار مفهوم مختلف مطرح شده است. در قرآن کریم و روایات رسیده از معصومین(ع)، دانش و مهارت مشاوره با لطافت ویژه‌ای به پیروان مکتب اسلام آموخته می‌شود و یکی از اهداف روشن معصومین(ع) انتقال این ظرافت به نسل‌های بعدی بوده است. این پژوهش، با روش مطالعه کتابخانه‌ای و رویکرد توصیفی–استنباطی، نشان می‌دهد که معصومین(ع) درصدد بودند مسلمانان از به‌کارگیری شورا و مشورت غافل نمانند؛ زیرا مشورت را ستون فقرات نظام اسلامی می‌دانستند. معصومین(ع) برای برانگیختن احساس مسئولیت در مسلمانان، آبادانی زندگی دنیوی و اخروی آنان، آگاهی‌بخشی و دور ساختن آنان از اسلام انحرافی، جلوگیری از استبداد فکری حاکمان و آشنا کردن مسلمانان با حقیقت فلسفه دین، به مشورت و شورا اهمیت می‌دادند. آنان در قول و عمل خود می‌کوشیدند امت را به مشورت با دانشمندان و دوراندیشان ترغیب، و از مشورت با افراد فاقد صلاحیت مانند افراد ترسو و بخیل، منع کنند. هدف آنان نهادینه‌سازی اصل شورا و مشورت در میان مسلمانان بود و در این میان، جز در موارد بسیار نادر، از علم غیب خود استفاده نمی‌کردند؛ هرچند همواره قادر به استفاده از آن بودند.

دانلودها

دسترسی به دانلود اطلاعات مقدور نیست.

مراجع

Abdul-Jabbar, M. (2000). The position of the council in Islamic political thought. Quarterly Journal of Knowledge(36).

Abiyat, M. (2024). Half a century of Trickery and Deception: a Wicked Advisor for an ignorant manager. Http: //.yjc.ir

Adiyan, S. A. (2009). Pathology of Islamic Government in Nahjul- Balagha (Vol. 2). Shar-e-Ashob Publications.

Agha Pirouz, A., Khedmati, A. T., Shafi'I, A., & Beheshtinejad, M. (2005). management in Islam. Hawza and University Research Center.

Arasta, M. J. (2009). A look at the foundation of the Islamic republic of Iran. Bostan Book Institute.

Bagheri, K. (2007). A second look at Islamic Education (Vol. 1). Madrasah Publications.

Bazargan, A. A. (2000). Council and Allegiance, the Sovereignty of God in the government of the people. Publishing Joint Stock Company.

Farid, M. (1987). Al-Hadith: Sequential Narrations from the School of Ahlal-Bayt (Vol. 4). Islamic Culture Publishing House.

Farsi, J. a.-D. (1999). Transcendentalism (Vol. 3). Islamic Culture and Art Research Institute, Howza Honari Publications.

Hakimi, M. (2011). The era of Life and the future of man and Islam, a study in Global Revolution of Mahdi(pbuh).

Hashemi Khoei,